روزنامه کیهان در یادداشتی نوشت: ««پرسش اصلی و بنیادین از دستگاه دیپلماسی و مسئولان مذاکرات این است: وقتی طرف مقابل حتی در گام اول و بند نخست توافق [خاتمه جنگ در تمامی جبههها از جمله در لبنان ] اینگونه گستاخانه پیمانشکنی میکند، چرا ایران باید به پایبندی یک طرفه ادامه دهد؟ چرا باید شاهرگ و...
روزنامه کیهان در یادداشتی نوشت: ««پرسش اصلی و بنیادین از دستگاه دیپلماسی و مسئولان مذاکرات این است: وقتی طرف مقابل حتی در گام اول و بند نخست توافق [خاتمه جنگ در تمامی جبههها از جمله در لبنان ] اینگونه گستاخانه پیمانشکنی میکند، چرا ایران باید به پایبندی یک طرفه ادامه دهد؟
چرا باید شاهرگ و اهرم بازدارندگی خود، یعنی «تنگه هرمز» را به ثمن بخس فدای وعدههای نسیه دشمنی کنیم که زبان بمب را به دیپلماسی ترجیح میدهد؟».
– «بوقهای تبلیغاتی دشمن و امتداد داخلی آنها تلاش دارند تا یکی از کارآمدترین، برندهترین و موثرترین اهرمهای قدرت ملی ایران، یعنی «مدیریت و انسداد تنگه هرمز» را کوچک و بیاهمیت جلوه دهند.
جریان تحریف با وقاحت به میدان آمده تا اهمیت این آبراه حیاتی و شاهرگ اقتصادی جهان را در حد یک «منبع درآمد برای گرفتن عوارض تردد از کشتیها» پایین بیاورد! »
– «تقلیل دادن این کلید بازدارندگی به چند میلیارد دلار عوارض عبور و مرور، آدرس غلطی است که هدف آن، راضی کردن افکار عمومی به بازگشایی بیقیدوشرط این تنگه و در نتیجه، خلع سلاح کامل کشور است.»
– «کنترل انقلابی این تنگه درآمدهای کلانی را نصیب کشور میکند؛ به طوری که تنها از باب حق قانونی عوارض، سالانه بیش از ۱۸ میلیارد دلار از کشتیهای نفتکش و نزدیک به ۱۲ میلیارد دلار از شناورهای تجاری دریافت میشود. »
– «تقلیل دادن تنگه هرمز به یک عوارضی ساده، چیزی جز خیانت و همصدایی با خواست دشمن است؟»
– « نظارت بر اجرای تعهدات به این معناست که تا زمان توقف کامل، واقعی و ملموس ماشین جنگی اسرائیل در لبنان و برقراری آتشبس جامع، هیچ امتیازی در هیچ بند دیگری نباید به طرف آمریکایی داده شود.
حرکت یکطرفه در مسیر اجرای تعهدات، بازی در زمین فریب آمریکا و انتحار سیاسی است.»