هر سال با نزدیک شدن به الکامپ، نگاهها بیشتر به سمت شرکتهایی میرود که قرار است در نمایشگاه حاضر شوند؛ از محصولات و فناوریهایی که معرفی میکنند تا برنامه شرکتهای بزرگ، استارتاپها و بخشهای مختلف رویداد. اما در سوی دیگر غرفهها، گروه دیگری هم هستند که کمتر دربارهشان صحبت میشود. جوانهایی که قرار است برای دیدن به این نمایشگاه بیایند. آنهایی که که به دور از هیاهوی غرفههای میلیاردی، به دنبال یافتن هممسیر و جمعآوری جزئیات هستند تا در این رویداد شرکت کنند و احتمالا مسیری بسازند برای آینده خود.
آنها نه غرفه دارند، نه محصولی معرفی میکنند و نه قرار است روی صحنه درباره آینده فناوری صحبت کنند؛ اما بخشی از مخاطبانی هستند که الکامپ اساساً برای آنها برگزار میشود. بعضی برای پیدا کردن مسیر شغلی میآیند، بعضی میخواهند ببینند فناوری و اقتصاد دیجیتال ایران در چه وضعیتی قرار دارد و بعضی دیگر به دنبال آدمها و ارتباطهایی هستند که شاید در آینده به کارشان بیاید.
در ادامه چهار روایت از آدمهای مختلف میخوانیم تا ببینیم الکامپ برای نسلی که در آستانه ورود به صنعت فناوری است یا تازه مسیرش را در آن پیدا میکند، دقیقاً چه معنایی دارد و آنها از چند روز حضور در بزرگترین رویداد فناوری ایران چه میخواهند.
«شاید این همان مسیری باشد که میخواهم»
برای ملیکا، الکامپ قرار نیست فقط چند سالن و غرفه و شرکت فناوری باشد. او امیدوار است از میان شرکتها و آدمهایی که میبیند، سرنخی برای پیدا کردن مسیری به دست بیاورد که شاید آینده کاریاش را رقم بزند:
«اگر بتوانم علاقهام را پیدا کنم و وقتی بیرون میآیم بگویم این همان مسیری است که میخواهم باقی عمرم را برایش بگذارم، این رویداد برای من مفید بوده است.»
ملیکا ۲۴ ساله و دانشجوی کامپیوتر است و امسال برای نخستین بار به الکامپ تهران میآید، آن هم از شیراز. آشنایی او با این نمایشگاه از چند پستی شروع شد که سال گذشته در ایکس دیده بود و آنها را جذاب توصیف میکند. حالا اما انگیزهاش از حضور در الکامپ، فراتر از بازدید از یک نمایشگاه است. میخواهد بفهمد آنچه در دانشگاه درباره برنامهنویسی و حوزههای مختلف فناوری میخواند، در بازار کار ایران چه شکلی پیدا میکند.
ملیکا به دیجیاتو میگوید مطالعه تئوری بهتنهایی برای شناخت مسیر شغلی کافی نیست و ترجیح میدهد مستقیماً با کسانی صحبت کند که در شرکتها و بازار فناوری کار میکنند؛ شاید از این طریق تصویر گستردهتری از رشتهاش و آیندهای که میتواند در انتظارش باشد، پیدا کند.
«میخواهم با آخرین تکنولوژیهایی که در ایران هست، آشنا شوم»
اما همه کسانی که در سنین پایین به الکامپ میآیند، هنوز دغدغه ورود به بازار کار ندارند.
امیرمحمد ۱۷ ساله است و به دنیای فناوری علاقه زیادی دارد. او هنوز دانشجو نشده، اما میگوید سالهاست خبرها و ویدیوهای الکامپ را دنبال میکند و حالا میخواهد خودش فضای این رویداد را تجربه کند.
هدف او پیدا کردن شغل یا فرصت همکاری نیست؛ میخواهد تصویری از وضعیت اقتصاد دیجیتال و فناوری در ایران به دست بیاورد و ببیند فناوریهایی که در جهان مطرح هستند، در ایران چگونه مورد استفاده قرار میگیرند. برای او، الکامپ بیشتر فرصتی برای کشف و شناخت است؛ فرصتی برای دیدن آنچه تاکنون از فاصله اخبار و ویدیوها دنبال کرده است.
با این حال، امیرمحمد نگاه انتقادی هم به نمایشگاه دارد. او از فاصله میان برخی فناوریهای معرفیشده و آنچه در نهایت عملی میشود، انتقاد میکند و نمونهای مانند eSIM را مثال میزند. در عین حال، برخی بخشهای این حوزه مثل الکاماستارز و تینواستارز را میشناسد و معتقد است افزایش امکانات برای بازدیدکنندگان و استفاده بیشتر از فناوریهای جدید میتواند جوانهای بیشتری را به الکامپ جذب کند.
شبکه سازی؛ چیزی بیشتر از رد و بدل کردن شماره
برای بهار اما الکامپ معنای دیگری دارد. او ۲۸ ساله و طراح محصول است و پنج سال است بهصورت حرفهای فعالیت میکند. بنابراین از مرحله کنجکاوی درباره آینده شغلی عبور کرده و حالا بیشتر دنبال شناخت آدمها، شرکتها و اتفاقات جدید حوزه فناوری ایران است.
او میگوید میخواهد شبکه ارتباطیاش را تقویت کند، استارتاپها و شرکتهای جدید را بشناسد و ببیند در حوزههایی مانند گردشگری و آموزش چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است و فضای فناوری ایران به کدام سمت حرکت میکند. همکاری احتمالی با شرکتها هم برایش جذاب است، اما شناخت آدمها و روندهای جدید را هدف مهمتری میداند.
با وجود این، بهار به یکی از تناقضهای رایج رویدادهای فناوری هم اشاره میکند. اینکه شبکهسازی همیشه به معنای شکل گرفتن یک ارتباط واقعی نیست: «معمولاً در این رویدادها کلی شماره رد و بدل میشود، ولی در نهایت خروجی خاصی ندارد.»
او میگوید ممکن است شماره بسیاری از افرادی که در رویدادهای مختلف دیده، همچنان در تلفنش باشد، اما وقتی پروژهای پیش میآید، ارتباطها معمولاً آنقدر ادامه پیدا نکردهاند که به همکاری منجر شوند. با این حال، هنوز به الکامپ بهعنوان فرصتی برای شناخت افراد و شرکتهای جدید نگاه میکند و در حالت ایدهآل امیدوار است ارتباطی که در نمایشگاه شکل میگیرد، بتواند به همکاری یا حتی ورود مستقیم به فرایند استخدام یک شرکت منجر شود.
به دنبال حضور مجدد در الکامپ
در میان این چهار نفر، سهیل یک تفاوت مهم دارد. او الکامپ را فقط از روی خبرها یا تصوراتی که پیش از ورود به نمایشگاه شکل گرفته نمیشناسد.
سهیل ۱۹ ساله، دانشجوی شبکههای کامپیوتری و فعال در حوزه طراحی وب و تا حدی هوش مصنوعی است. او پیش از این تجربه حضور در نمایشگاه کامپیوتر مشهد و الکامپ تهران را داشته و همین تجربه، معیار مقایسهای برایش ساخته است.
او میگوید تجربه نمایشگاه مشهد برایش چندان رضایتبخش نبوده و حضور کسبوکارهایی را دیده که ارتباط چندانی با انتظارش از یک نمایشگاه فناوری نداشتند. در مقابل، حضور شرکتها در تهران را قویتر میداند و به غرفهها و حضور گستردهتر شرکتهای بزرگ اشاره میکند.
اما تجربه قبلی باعث نشده سهیل بدون انتظار یا نقد به الکامپ نگاه کند. او میگوید انتظار داشته در حوزههای جدید، بهویژه هوش مصنوعی، چیزهای بیشتری ببیند و معتقد است برخی شرکتهای بزرگ با وجود توان و سرمایهای که در اختیار دارند، دستاوردهایی را به نمایش گذاشتهاند که چندان چشمگیر نبودهاند.
با این همه، او قصد داشت امسال هم به الکامپ تهران بیاید؛ سفری که در نهایت بهدلیل نامناسب بودن زمان برگزاری برای او ممکن نشد.
سخنان این چهار جوان نشان میدهد نمایشگاه برای همه یک کارکرد ندارد؛ اما حرفهایشان یک نقطه مشترک دارد. میخواهند بیایند چیزی ببینند که در فضای دانشگاه، شبکههای اجتماعی یا تجربه روزمرهشان بهسادگی پیدا نمیشود.
از همین رو برای برگزارکنندگان و شرکتهایی که هر سال بخش بزرگی از توجه رسانهها را به خود اختصاص میدهند، شاید شنیدن همین انتظارها اهمیت بالایی داشته باشد.
یادآور میشود الکامپ ۲۹ از روز دوشنبه ۹ شهریور آغاز میشود و تا ۱۲ شهریور ادامه دارد.
