ورزش مدیا: در مورد خداداد عزیزی چه باید بنویسیم که تازگی داشته باشد؟ همین هفته قبل نوشتیم، و نیز دو هفته پیش از آن و باز قبلتر و قبلتر و قبلتر. این آدم اصرار دارد یک لمپن اجارهای باشد و چون هر کاری که تا الان انجام داده با مصونیت همراه بوده و تبعاتی برایش نداشته، در نتیجه هراسی هم ندارد. خداداد روی آنتن زنده تلویزیون فحش داده و تشویق شده؛ رکیکگویی پشت درهای رختکن که چیزی نیست!
سوال بزرگتر اما انباشت این همه عنصر حساسیتزا در تراکتور است. مگر میشود به طور همزمان، هم خداداد عزیزی در یک تیم باشد، هم شجاع خلیلزاده، هم علیرضا بیرانوند، هم جواد نکونام و هم سردسته همه موتورهای تولید نفرت، یعنی محمدرضا زنوزی؟ نتیجه جمع کردن این کلکسیون بیزاری دور هم، آن است که شجاع رو به هواداران هتاکی میکند، خداداد در حمایت از او درگیر میشود و دست به فحاشی میزند، باشگاه هم در دفاع از کل مجموعه بیانیه میدهد! آیا واقعا نگران جایگاه تراکتور بین افکار عمومی ایرانیان نیستید؟ دو هفته پیش عارف حاجی عیدی رو به تماشاگران استقلال حرکت ناشایستی انجام داد؛ خود باشگاه سپاهان طوری یقه او را گرفت که بازیکن ناچار شد بیانیه بدهد و عذرخواهی کند. حالا مقایسه کنید با واکنش تراکتور به فایل صوتی حیرتانگیز از فحاشیهای باورنکردنی خداداد عزیزی. گفتهاند این فایل تقطیعشده بوده و به جای عذرخواهی و برخورد، از گلگهر شکایت کردهاند! مگر میشود چنین چیزی؟ چطور آب نمیشود از خجالت؟
تراکتور روزی حرمت داشت، اصالت داشت، همه ایران دوستش داشتند و برایش احترام قائل بودند؛ مثل نفت آبادان، ملوان انزلی و… از آن تصویر معصوم دوستداشتنی اما، حالا فقط «پرتره نفرت» باقی مانده؛ از دعوا در تهران تا درگیری در یزد و سیرجان و گیلان. هر روز یک داستان جدید و هر روز گذشتن از خط قرمزهای تازه. اگر هدفتان به جان هم انداختن مردم ایران بود که تبریک میگوییم؛ به خوبی موفق به انجام این کار شدید. هزینه این پروژه اما از چشم افتادن یک اسم عزیز و محترم بین میلیونها ایرانی بود؛ تراکتور. کاری که شما با حیثیت و اصالت این تیم کردید، دشمن خونی نمیکرد.
