حقایق جالب درباره آبشار نیاگارا

آبشار نیاگارا شگفت انگیز است. با بررسی حقایق جالب و جالب درباره آبشار نیاگارا، درباره این مکان خاص بیشتر بدانید و دوستان خود را تحت تاثیر قرار دهید.

پارک ایالتی آبشار نیاگارا:

• پارک ایالتی آبشار نیاگارا قدیمی ترین پارک ایالتی در ایالات متحده است که در سال 1885 به عنوان رزرواسیون نیاگارا تأسیس شد، این اولین بار از چندین منطقه رزرو شده بود که در نهایت به سنگ بنای اداره پارک ها، تفریحات و حفاظت تاریخی ایالت نیویورک تبدیل شد.
• فردریک لا اولمستد یک رویاپرداز برای پارک ایالتی آبشار نیاگارا بود. او همچنین پارک مرکزی را در شهر نیویورک طراحی کرد.
• پارک ایالتی آبشار نیاگارا بیش از 400 هکتار وسعت دارد که نزدیک به 140 هکتار از آن زیر آب است.
• جزیره گرین که بین جزیره بز و سرزمین اصلی واقع شده است، به نام اندرو گرین، اولین رئیس کمیسیون در رزرواسیون ایالتی در نیاگارا نامگذاری شد. او یک حرفه ای بسیار برجسته در شهر نیویورک بود و برای ساخت پارک مرکزی و همچنین برنامه ریزی شمال منهتن و برانکس امروزی بسیار مهم بود. گرین به تأسیس مؤسسات فرهنگی بزرگی مانند موزه تاریخ طبیعی، موزه هنر متروپولیتن و باغ‌وحش برانکس کمک کرد و مهم‌تر از همه، جنبش نیویورک بزرگ را رهبری کرد که به شهرداری‌های اطراف جزیره منهتن به منطقه پنج‌گانه امروزی پیوست.
• جزایر سه خواهر به نام دختران پارکورست ویتنی، هتلدار و شهروند برجسته محلی، نامگذاری شدند. نام دختران آسنات، آنجلین و سلیندا الیزا بود.
  مجسمه رئیس کلینتون ریکارد، که بنیانگذار لیگ دفاع هند در سال 1926 بود، در میدان استقبال در پارک پراسپکت یافت می شود.

آبشار آمریکایی و آبشار حجاب عروس

• طول لبه: 1060 فوت / 323.08 متر
• ارتفاع: 176 فوت / 53.6 متر (به دلیل وجود سنگ در پایه سقوط واقعی 70 فوت / 21.3 متر است)
• حجم آب: 150000 گالن آمریکا / 567811 لیتر در ثانیه

مقدار واقعی متفاوت است، دو نیروگاه برق آبی وجود دارد که قبل از آبشار آب را به مخازن خود می کشند. مصرف آنها تا حد زیادی بر حجم آب جاری در آبشار تأثیر می گذارد.

مقدار آب خارج شده به دو متغیر بستگی دارد. زمان سال و زمان روز. جریان در طول روز در فصل اوج گردشگری (ژوئن، ژوئیه و آگوست) بیش از آبشار بیشتر است. در مواقع اضطراری، با افزایش مصرف شرکت های برق آبی می توان جریان را تا حدودی کاهش داد.

آبشار حجاب عروس به دلیل ظاهرش نامگذاری شده است. این آبشار در کنار آبشار آمریکایی قرار دارد و با قطعه زمین کوچکی به نام جزیره لونا از هم جدا شده است.

آبشار «نعل اسبی» کانادایی

• طول لبه: 2600 فوت / 792.4 متر
• ارتفاع: 167 فوت / 50.9 متر
• حجم آب: 600000 گالن آمریکا / 2271247 لیتر در ثانیه

تاریخچه عصر یخبندان رودخانه نیاگارا و گرداب رپیدز

رودخانه نیاگارا مانند کل حوضه دریاچه های بزرگ که رودخانه بخشی جدایی ناپذیر از آن است، میراث آخرین عصر یخبندان است. 18000 سال پیش جنوب انتاریو توسط صفحات یخی به ضخامت 2-3 کیلومتر پوشیده شده بود. همانطور که آنها به سمت جنوب پیشروی کردند، صفحات یخی حوضه های دریاچه های بزرگ را بیرون آوردند.

همانطور که آنها برای آخرین بار به سمت شمال ذوب شدند، مقادیر زیادی آب مذاب را در این حوضه ها رها کردند. آب ما “آب فسیلی” است که کمتر از یک درصد آن به صورت سالانه قابل تجدید است و مابقی از صفحات یخ باقی مانده است.

شبه جزیره نیاگارا حدود 12500 سال پیش از یخ خالی شد. همانطور که یخ ها به سمت شمال عقب نشینی کردند، آب های ذوب آن از طریق دریاچه ایری، رودخانه نیاگارا و دریاچه انتاریو به سمت رودخانه سنت لارنس و در نهایت به سمت دریا به پایین سرازیر شدند. در ابتدا 5 سرریز از دریاچه ایری به دریاچه انتاریو وجود داشت. در نهایت این آبشارها به یک آبشار اصلی نیاگارا در کوئینستون-لویستون کاهش یافت. از اینجا آبشار فرسایش مداوم خود را از طریق سنگ بستر آغاز کرد.

با این حال حدود 10500 سال پیش در اثر فعل و انفعال اثرات زمین شناسی از جمله عقب نشینی های متناوب و پیشروی مجدد یخ ها و بازگشت زمین به هنگام رها شدن از فشار شدید یخ (بازگشت ایزواستاتیک) این روند متوقف شد. آبهای ذوب یخبندان از طریق شمال انتاریو و با دور زدن مسیر جنوبی تغییر مسیر دادند.

برای 5000 سال آینده دریاچه ایری تنها نصف اندازه امروز باقی ماند. رودخانه نیاگارا به حدود 10 درصد از جریان فعلی خود کاهش یافت و یک آبشار بسیار کاهش یافته در منطقه نیاگارا گلن متوقف شد.

حدود 5500 سال پیش، آب های ذوب یک بار دیگر از جنوب انتاریو عبور کردند و رودخانه و آبشار را به قدرت کامل بازگرداندند. سپس آبشار به گرداب رسید.

این یک برخورد کوتاه و خشونت آمیز و یک لحظه زمین شناسی بود که فقط هفته ها، شاید حتی چند روز به طول انجامید. در این لحظه، آبشارهای رودخانه جوان نیاگارا، بستر قدیمی رودخانه و یکی را که در آخرین عصر یخبندان مدفون و مهر و موم شده بود، قطع کرد. آبشار به این تنگه مدفون تبدیل شد و بقایای یخچالی را که آن را پر کرده بود از بین برد و کف رودخانه قدیمی را تمیز کرد.

سپس آبشارها در حدود منطقه بالا رودخانه ویرپول راپیدز بریج در سمت راست ما دوباره برقرار شد و مسیر خود را از میان صخره های جامد به محل کنونی خود تراشید.

آبشار نیاگارا که در مرز بین‌المللی کانادا و ایالات متحده و در استان انتاریو و ایالت نیویورک قرار دارد، سالانه حدود 12 میلیون گردشگر را به زیبایی شگفت‌انگیز خود جذب می‌کند.

نیاگارا یک رودخانه نسبتا جوان است و تنها 12000 سال قدمت دارد، یک میکروثانیه در زمان زمین شناسی. اسکرپ نیاگارا که در اثر فرسایش ایجاد شده است بسیار قدیمی تر است. یخچال‌ها در آخرین عصر یخبندان بر روی زمین فشار آوردند و لایه‌هایی از رسوب را بر زمین گذاشتند و سپس روند آهسته فرسایش یخ و آب به سطح درز رفت.

رودخانه عظیم بر فراز صخره ای از دولوستون و شیل فرو می رود. آبشار نیاگارا دومین آبشار بزرگ جهان در کنار آبشار ویکتوریا در جنوب آفریقا است.

یک پنجم کل آب شیرین جهان در چهار دریاچه بزرگ بالا میشیگان، هورون، سوپریور و ایری قرار دارد. تمام جریان خروجی به رودخانه نیاگارا می ریزد و در نهایت بر روی آبشار می ریزد.

در پایین آبشار، آب 15 مایل بر روی بسیاری از دره ها طی می کند تا به پنجمین دریاچه بزرگ انتاریو برسد. زمین بین دریاچه ها شیب یکنواخت ندارد، اما یک افت تماشایی تقریباً به ارتفاع یک ساختمان 20 طبقه تشکیل می دهد و این به نام “پیچیده نیاگارا” شناخته می شود و دو میلیارد سال پیش زیر پوششی از یخ مدفون شد. .

با گذشت سالها فرآیند فرسایش اتفاق افتاد و پنج “دره” متمایز شکل گرفت: تنگه لویستون برنج، تنگه باریک قدیمی، دره بزرگ بالا و پایین و تنگه باریک گرداب.

تقریباً 500 سال پیش رودخانه با مانعی برخورد کرد که باعث شد به دو کانال تقسیم شود، بنابراین جزیره بز به نام جان استدمن که گله های بزش در زمستان 1780 یخ زدند و مردند تشکیل شد. این رسوب اولیه از دریاچه ناپدید شده توناواندا بود (نام هندی).

در قسمت شرقی جزیره، آبشار آمریکایی شکل گرفت و آبشار نعل اسبی در سمت غربی است که زاویه رودخانه حدود 90 درجه است. جریان آب در سمت آمریکایی آبشار به دلیل جزیره بز بسیار کمتر است، در حالی که آبشار نعل اسبی هیچ مانعی برای منحرف کردن آن ندارد. لازم به ذکر است که یک سوم سقوط بسیار باریکتر وجود دارد. در طول سال‌ها، این سقوط‌ها در زمان‌های مختلف نامیده می‌شوند. Luna Falls، Iris Falls و در حال حاضر به نام Bridal Veil Falls است.

بشر نتوانسته است جریان آب بر روی آبشارها را به طور کامل کنترل کند و حتی مهندسان مدرن نیز تلاش کرده اند. امروزه بیشتر آب از طریق کانال‌ها و لوله‌های زیرزمینی به نیروگاه‌های برق آبی اطراف منتقل می‌شود.

حقایق جالب و شنیدنی درباره قطب جنوب

آیا آبشارها در زمستان یخ می زنند؟

بله و خیر…! اجازه دهید توضیح دهیم…

حجم عظیم آب هرگز از جریان نمی افتد. ریزش آب و غبار تشکیلات یخی در کناره های آبشار و رودخانه ایجاد می کند. این می تواند باعث ایجاد تپه های یخی به ضخامت پنجاه فوت شود. اگر زمستان برای مدت طولانی سرد باشد، یخ به طور کامل در سراسر رودخانه کشیده می شود و چیزی را به نام “پل یخی” تشکیل می دهد. این پل یخی می تواند چندین مایل در پایین رودخانه امتداد داشته باشد تا زمانی که به منطقه ای به نام تندروهای پایین برسد.

تا سال 1912 بازدیدکنندگان اجازه داشتند از روی پل یخی بیرون بروند و آبشارها را از پایین تماشا کنند! در 24 فوریه 1888 روزنامه محلی گزارش داد که حداقل 20000 نفر در حال تماشای یخ بوده اند یا در حال حرکت در یخ هستند. کانکس های فروش مشروب، عکس و کنجکاوی فراوان بود. در 4 فوریه 1912 پل یخی شکست و سه گردشگر جان خود را از دست دادند.

همچنین ممکن است تعداد زیادی “کوه های کوچک یخ” وجود داشته باشد که از دریاچه یخ زده ایری از رودخانه نیاگارا به پایین سرازیر می شوند. جریان یخ به طور قابل توجهی با نصب سالانه “یخ بوم” در دریاچه ایری کاهش یافته است. یخ بوم یک زنجیره شناور طولانی (2 مایلی تا 3.2 کیلومتر) از شناورهای فولادی است که در رودخانه نیاگارا از بوفالو نیویورک تا فورت اری انتاریو کشیده شده است. در ماه دسامبر در محل قرار می گیرد و در ماه مارس یا آوریل حذف می شود. این توسط اداره برق ایالت نیویورک نگهداری می شود. بوم یخ به جلوگیری از مسدود شدن یخ در رودخانه و مهمتر از همه آبگیری شرکت های برق آبی کمک می کند.

با این حال، جریان آب در هر دو آبشار در 29 مارس 1848 به دلیل تجمع یخ در بالای رودخانه برای چندین ساعت متوقف شد. این تنها زمان شناخته شده ای است که رخ داده است. آبشارها در واقع یخ نبستند، اما جریان متوقف شد تا جایی که مردم در واقع بیرون رفتند و آثار باستانی را از بستر رودخانه بازیابی کردند!

حقایق جالب در مورد آبشار نیاگارا

• جریان بر روی آبشار آمریکایی به طور کامل برای چندین ماه در سال 1969 متوقف شد. ایده این بود که امکان حذف مقدار زیادی سنگ سست از پایه آبشار برای بهبود ظاهر آن تعیین شود. در نهایت تصمیم نهایی این بود که هزینه بسیار زیاد خواهد بود.
• کلمه “نیاگارا” از کلمه هندی ایروکوئی “Onguiaahra” به معنای “تنگه” گرفته شده است.
• یک مرز بین المللی بین ایالات متحده و کانادا وجود دارد.
• قبل از اختراع فیلم، گردشگران تصاویری از آبشار ترسیم می کردند.
• این جریان نیز در هر دو آبشار در 29 مارس 1848 به دلیل تجمع یخ در بالای رودخانه متوقف شد.
• فیلم های نیاگارا و سوپرمن تا حدودی در آبشار فیلمبرداری شدند.
• در پانزده سال گذشته دو جسور جان خود را در تلاش برای فتح نیاگارا از دست دادند.
• شب ها نورافکن های شدید آبشار را با سایه های رنگی مختلف غرق می کنند.
• اولین کسی که با یک بشکه از آبشار عبور کرد و جان سالم به در برد، یک معلم زن ۶۳ ساله بود.
• اعمال طناب بلند سیمی قبلاً در سراسر رودخانه انجام می شد. از همه مهمتر «بلوندین» بود که یک بار مدیرش را روی پشت خود حمل کرد و در میانه راه توقف کرد تا استراحت کند!
• آبشارها با عبور از آب و فرود آمدن در پایین، صدای فوق العاده ای تولید می کنند.
• بیست درصد از آب شیرین جهان در دریاچه های بزرگ نهفته است و بیشتر بر روی آبشار نیاگارا جریان دارد.