تولد ۴ قلو در غزه در زمان جنگ با اسرائیل

مادر، سه نوزاد تازه متولد شده یعنی یاسر، تیا و لین را روی تشکی کنار خود دارد. این خانواده در کلاس درس مدرسه ای در غرب شهر دیرالبلاح (در جنوب غزه) به صورت موقت ساکن شده اند. نوزاد چهارم یعنی محمد هم در بیمارستان اردوگاه نصیرات نگهداری می شود.

تولد 4 قلو در سایه جنگ غزه، موضوع گزارش جدید خبرگزاری فرانسه است.

به گزارش اخبار جدید به نقل از عصرایران ، منطقه غزه از 7 اکتبر/ 15 مهر گذشته تاکنون شاهد جنگ گسترده اسرائیل است. تاکنون بیش از 20 هزار نفر در این جنگ کشته شده اند. این جنگ به دنبال حمله 7 اکتبر حماس به اسرائیل آغاز شد که 1200 کشته و 240 اسیر در پی داشت.

“ایمان المصری” مادر 29 ساله روی یک تشک فوم فرسوده نشسته است. در کنار او سه قلو از چهارقلوهایی که به تازگی به دنیا آمده اند هستند. او پس از آواره شدن، پیاده شهر خود را ترک کرد در حالی که جنگ بین اسرائیل و حماس در غزه ادامه دارد.

یاسر، تیا و لین سه قلو  به خانه منتقل شده اند و محمد نوزاد آخر هنوز در بیمارستان است

شروع ثبت نام دوره‌های فنی حرفه‌ای تعمیرات موبایل در دانشگاه تهران

مادر، سه نوزاد تازه متولد شده یعنی یاسر، تیا و لین را روی تشکی کنار خود دارد. این خانواده در کلاس درس مدرسه ای در غرب شهر دیرالبلاح (در جنوب غزه) به صورت موقت ساکن شده اند. نوزاد چهارم یعنی محمد هم در بیمارستان اردوگاه نصیرات نگهداری می شود.

“ایمان المصری” نیز به مانند دیگر اهالی غزه به دلیل جنگ اسرائیل مجبور به ترک خانه و فرار شد.  1.9 میلیون نفر در غزه از خانه های خود آواره شده اند.

مادر در پنجمین روز جنگ با عجله خانه خود را در شهر بیت حنون (شمال منطقه غزه) ترک کرد. او فکر می کرد جنگ طولانی نخواهد شد.
این زن می گوید: من فقط چند لباس تابستانی برای بچه هایم بردم. فکر می کردم جنگ یکی دو هفته بیشتر طول نمی کشد و به خانه برمی گردیم.

 تولد زودرس

“ایمان” در حالی که چهارفرزندش را 6 ماهه باردار بود، به همراه دیگر اعضای خانواده اش، 5 کیلومتر از خانه خود به سمت اردوگاه جبالیا رفت. آنجا خودرویی پیدا کرد که آنها را به منطقه دیرالبلح منتقل کرد.

او توضیح داد: مسافتی که از شهر بیت حنون تا اردوگاه جبالیا طی کردم خیلی خسته ام کرد و روی بارداری ام تأثیر گذاشت… به دکتر مراجعه کردم و او گفت علائم زایمان زودرس دارم و زود زایمان خواهم کرد. برای تثبیت بارداری به من آمپول زد.

در ماه هشتم بارداری، پزشکان تصمیم گرفتند زایمان زودهنگام انجام دهم.

در بحبوحه جنگ، ایمان المصری زمان کافی برای بهبودی پس از سزارین را ندارد. به دلیل ازدحام بیش از حد بیمارستان ها، او مجبور شد به سرعت بیمارستان را بعد از به دنبال آوردن نوزادان، ترک کند. تنها یکی از نوزادان تازه متولد شده یعنی “محمد” را که نیاز به نظارت پزشکی دارد، پشت سر خود در بیمارستان گذاشت.
این زن افزود: وضعیت سلامتی فرزند چهارم ناپایدار بود. او فقط یک کیلوگرم وزن داشت. ممکن است زنده بماند یا نتواند… الحمدلله سه کودک دیگر در سلامت هستند.

تخریب منطقه غزه در بمباران اسرائیل

ایمان که محمد را از زمان تولد ندیده گفت: من نگران او هستم اما جاده خطرناک است برای اینکه بتوانم به دیدار او بروم.
یکی از دوستان همسرش که در اردوگاه نصیرات زندگی می کند به ملاقات این نوزاد می رود و به آنها در مورد او اطمینان می دهد.

این مادر ادامه داد: من  قبلا خواب روز تولد این فرزندانم را می دیدم که چگونه تولد آنها را جشن می گیریم… قرار بود روز دوم تولد، آنها را طبق رسوم خود با گلاب حمام کنم و جشن بگیریم. از 10 روز پیش که به دنیا آمده اند، آنها را حمام نداده ایم.

این مادر که به تازگی فرزندانش را به دنیا آورده به مانند دیگر زنان غزه از کمبودهای تغذیه ای رنج می برد. به همین دلیل به اندازه کافی شیر ندارد. همچنین لوازم بهداشتی کافی برای نوزادانش هم ندارد: “من از پوشک، کمتر استفاده می کنم. باید هر دو ساعت یک بار پوشک آنها را عوض کنم اما شرایط سخت است. فقط صبح و عصر پوشک نوزادان را عوض می کنم”.

شوهرش عمار المصری نمی داند در برابر شرایط سخت جنگ چه کند. او می گوید: “در مقابل خانواده ام احساس ناتوانی می کنم”.
این پدر 33 ساله به همراه 6 فرزندش در کلاسی نشسته که بوی بدی در آن به مشام می رسد.

عمار ادامه داد: “من برای جان فرزندانم می ترسم. نمی دانم چه کنم و چگونه از آنها محافظت کنم. بوی هیزم هوا را آلوده می کند. بیماری ها گسترده است. بمباران ها اطراف ما را فرا گرفته است.”

به گفته پزشکان، نوزاد “تیا” از زردی رنج می برد که ممکن است منجر به آسیب عصبی شود.

پدر خانواده توضیح می دهد: “برای بهبودی باید شیر بخورد. همسرم باید غذایی حاوی پروتئین بخورد اما من نمی توانم برای او تهیه کنم. بچه ها هم به شیر و پوشک نیاز دارند اما قیمت ها افزایش یافته است.”

او با گریه اضافه کرد از صبح تا غروب بیرون می روم تا چیزی برایشان فراهم کنم.