به جای تعریف از زندگی یک دلاری چینیها فکری به حال رفاه و آسایش ملت ایران بکنید
اظهارات اخیر محمدرضا باهنر در مورد گذران زندگی چینی ها با یک دلار در روز مورد انتقادهای مختلف قرار گرفت.
به گزارش اخبار جدید به نقل از اقتصادنیوز؛ روزنامه اعتماد در این باره نوشت: چرا دعوت به چنین زندگیای میکنند؟ مگر رفاه و در آسایش بودن فینفسه مذموم است؟ در کجای دین و عرف نهی شده است؟ درست است که در زمان عسرت، مردم باید تحمل کنند. صبر پیشه سازند. ولی مگر غیر این مردم ایران زمین طی دهههای اخیر، کردار دگر هم داشتهاند؟ خواسته و ناخواسته با همه داشتی و ناداشتیها ساختند. به اندازه توانشان با دولتهای مختلف همراهی کردند. ولی اینکه از در نصیحت یا خدای ناکرده عتاب و دستور، بشنوند که چنین باید باشند؛ از انصاف به دور است.
اگر در چین به فرض مثال چنین هم باشد و فقیر در آن وجود نداشته باشد و فقر را معنای دلخواهی داده باشند که از دادههای حزبیشان، شاید بر آمده باشد؛ آیا به صواب و ثواب است که پیاده کردن آن را در جغرافیای کشورمان خواستار باشیم ؟! چرا هماره مقایسههای اینچنینی انجام میشود؟
بارها شاهد مثالهایی از این دست هستیم. که بنزین مثلا در کشورهای اطراف چه قیمتی است و اینجا چند است؟ یا یک بطری آب معمولی چه اندازه قیمت دارد؟ چرا یکبار هم نمیگوییم میزان دستمزد و نرخ تورم آن مکانهای مقایسهای چند است؟ ثبات قیمتی براساس متغیرهای اقتصادی چه جایگاهی دارد و نمونههای فراوانی از این دست که از کفر ابلیس و زهد اسفندیار هم معروفتر است.
باور کنیم اگر گاهی حرف نزنیم و بیاموزیم توده مردم، خود با درایتتر از این نصایح هستند، به جایی بر نمیخورد.
گویا جناب ایشان عزم نامزدی دوباره دارند برای تصمیم گرفتن درباره سرنوشت مردم؛ بد نیست اندیشهشان را در جهت رفاه عام سوق دهند. صیقل دادن فکر به آسایش و رفاه روزانه مردم؛ به حتم از توصیههای یک دلاری بهتر است.