آیا نیویورک یک شهردارِ چپِ مسلمان خواهد داشت؟

آیا دموکرات ها از پیروزی زهران ممدانی درس خواهند گرفت؟ حزب دموکرات در آمریکا در بزنگاهی تاریخی قرار دارد.

به گزارش عصر ایران؛ برنی سندرز، سناتور ایالت ورمونت در مقاله ای که در گاردین منتشر شد، به بررسی انتخاب “زهران ممدانی”ِ مسلمان به عنوان نامزد حزب دموکرات در انتخابات شهرداری نیویورک پرداخته است:

حزب دموکرات می تواند به سیاست هایی ادامه دهد که سیستم اقتصادی سیاسی فاسد و درهم شکسته فعلی آمریکا را حفظ کند و درد و رنج ۶۰ درصد از آمریکایی ها را نادیده بگیرد که حقوق ماهیانه آنها به زحمت کفاف مخارجشان را می دهد.

این حزب می تواند رویاهای نسل جوان را نادیده بگیرد چرا که در صورت تغییر نکردن سیستم فعلی، نسل جدید از رفاه کمتری نسبت به نسل قبلی برخوردار خواهد بود.

حزب دموکرات هنوز هم می تواند به کمک میلیاردرها و مشاوران انتخاباتی به کلی پرت از ماجرا وابسته باشد و مبالغ هنگفتی را خرج تبلیغات انتخاباتی کند. تبلیغاتی که روز به روز بازخورد مثبت کمتری دریافت می کنند.

این حزب می تواند این واقعیت تراژیک را نادیده بگیرد که ده ها میلیون آمریکایی از دموکراسی ناامید شده اند زیرا از نظر آنها دولت آمریکا مصائب و مشکلاتشان را نادیده می گیرد و کاری برای بهبود وضعیت زندگی آنها نمی کند.

اما از طرف دیگر، این حزب می تواند از مبارزه انتخاباتی زهران ممدانی درس بزرگی بگیرد.

 و آن درس از این قرار است: درسوو از این قرار اس
– شجاعت داشته باشید و مسائل اصلی اقتصادی و مشکلات اخلاقی که اکثریت مردم آمریکا را درگیر کرده است بیان کنید.

– با حرص و طمع الیگارشی حاکم به مبارزه بپردازید .

– دستورالعمل سیاسی و اقتصادی را در پیش بگیرید که زندگی خانواده های کارگر را بهبود ببخشد.

برخی ممکن است ادعا کنند پیروزی ممدانی فقط و فقط ناشی از کاریزماتیک بودن او بوده است. خب؛ باید اعتراف کرد او جذاب است.

اما محال بود که کمپین او بدون پشتوانه حامیان طبقه زحمتکش کارگر و کم درآمد که در تمام مدت مبارزات انتخاباتی درون حزبی حزب دموکرات از او حمایت کردند، موفق شود.

این موفقیتی بود که بدون بهره مندی از یک دستورالعمل اقتصادی و ارتباط با نیازهای طبقه کارگر غیر ممکن بود.

اهالی نیویورک و همه آمریکایی ها می دانند که نباید در کشور ثروتمندی مثل آمریکا، مردم در یک مبارزه روزانه بجنگند تا بتوانند غذا در سفره هایشان داشته باشند و هزینه درمان و اجاره بپردازند.

اینها مردمی هستند که مشاوران حزب دموکرات گویا از وجودشان بی خبرند.

اما محال بود که کمپین او بدون پشتوانه حامیان طبقه زحمتکش و کم درآمد که در تمام مدت مبارزات انتخاباتی درون حزبی حزب دموکرات از او حمایت کردند، موفق شود.

این موفقیتی بود که بدون بهره مندی از یک دستورالعمل اقتصادی و ارتباط با نیازهای طبقه کارگر غیر ممکن بود.

اهالی نیویورک و همه آمریکایی ها می دانند که نباید در کشور ثروتمندی مثل آمریکا، مردم در یک مبارزه روزانه بجنگند تا بتوانند غذا در سفره هایشان داشته باشند و هزینه درمان و اجاره بپردازند.

اینها مردمی هستند که مشاوران حزب دموکرات گویا از وجودشان بی خبر است.

سیاست های اقتصادی ممدانی

سیاست های اقتصادی ممدانی که توسط منتقدانش رادیکال و غیرواقع گرا خوانده شده اند از این قرارند:
۱ـ در این زمانه نابرابری فزاینده درآمدی و ثروت، ثروتمندان و شرکت های بزرگ باید سهم عادلانه ای از مالیات را پرداخت کنند.

۲ـ در این زمانه که بسیاری از اهالی نیویورک دیگر قادر به تأمین مسکن درخور و مناسب نیستند، باید افزایش نرخ اجاره ممنوع شود.

۳ـ در این زمانه که ایاب و ذهاب به محل کار درصد قابل توجهی از حقوق یک کارگر را به خود اختصاص می دهد، حمل و نقل عمومی باید رایگان شود.

۴ـ در این زمانه که بسیاری از افراد طبقه کارگر و با درآمد پایین قادر به تأمین غذای با کیفیت برای خود و فرزندانشان نیستند، نیاز است تا سوپرمارکت های دولتی در محله ها ایجاد شود.

این ایده ها رادیکال نیستند. یقینا این ایده ها مطلوب میلیاردرها و حامیان ثروتمند کمپین های انتخاباتی و مشاوران املاک نیست اما اینها همان چیزهایی هستند که طبقه کارگر می خواهد.

و شاید وقت آن رسیده است به حرف آنها گوش فرادهیم.

آینده حزب دموکرات توسط رهبری فعلی آن تعیین نخواهد شد بلکه طبقه کارگر در این مورد تصمیم می گیرد.

هر روز مردم بیشتری این نکته را درک می کنند که سیستم سیاسی آمریکا فاسد است و نباید اجازه دهیم نتیجه انتخابات توسط میلیاردرها تعیین شود.

مردم آمریکا کم کم یادگرفته اند که برخیزند و مبارزه کنند.

ما دیدیم که این ماه در راه پیمایی های « شاه نمی خواهیم» تقریبا در تمام ایالت های آمریکا مردم زیادی به خیابان آمدند.

ما به پیش می رویم و هیچ کس نمی تواند جلوی ما را بگیرد.

10 نکته با وحید جلیلی دربارۀ وطنی که وطن است و آغل نیست!