زیباکلام: ما به FATF رسیدیم چون منطقه عوض شده، نه سیاست داخلی

صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران درباره بسته شدن پرونده این کنوانسیون‌ها در داخل کشور گفت: «دلیل اصلی حل این مسئله در داخل کشور این است که عملاً ارتباط ما با جبهه مقاومت دیگر مثل قبل نیست. هنوز به آن‌ها کمک می‌کنیم اما به صورتی که پیش از واقعه ۷ اکتبر در جریان بود. دیگر آن ارتباطات حیاتی گذشته جریان ندارد.»

به گزارش هم میهن،  وی افزود: «زمانی گستره این فعالیت‌ها و کمک‌ها وسیع بود و چند منطقه از سوری تا لبنان و فلسطین و از سوی دیگر تا عراق و یمن را در بر می‌گرفت اما در حال حاضر اینگونه نیست.محور مقاومت از بین نرفته، اما خیلی کوچک و محدودتر از قبل شده است. بنابراین دیگر برای تهران هم مهم نیست که نتواند اقدامات و کمک‌های گذشته را انجام دهد. چون آن زمان باید انجام می‌شد اما امروز اقدام حیاتی محسوب نمی‌شود.نه‌تنها در ایران بلکه در کشورهای مذکور هم مسائل زیادی پس از ۷ اکتبر و دو سالی که پشت سر گذاشتیم، تغییر کرد. تمام این عوامل را باید مد نظر قرار داد.»

او ادامه داد: «اگر ایران ۱۰ سال قبل و پس از برجام این پرونده را هم حل کرده بود، گشایش بیشتری رخ می‌داد. چراکه کمپانی‌های بزرگ غربی بعد از ورود به ایران دیدند که نمی‌توانند به صورت عادی و از کانال رسمی به نقل و انتقال پول بپردازند. ایران می‌توانست اما آن‌ها نمی‌توانستند و در نهایت صبورترین‌شان ظرف یک سال ایران را ترک کرد. مشکل این بود که ایران دو کنوانسیون پالرمو و CFT را تعیین تکلیف نکرد. آن‌ها دیدند به‌رغم به دست آمدن توافق هسته‌ای و نشانه‌هایی که نمایان شده بود، سیاست‌های ایران همچنان مثل قبل است و چیزی تغییر نکرده است. این مانع بزرگ، بیشترین زیان را به برجام وارد کرد و در نهایت ترامپ اردیبهشت ۱۳۹۷ به پیکر بی‌جان آن تیر خلاص زد. علاوه بر اینکه تندروهای داخلی از این سمت به روند ایجادشده ضربه می‌زدند.»

او در توضیح اهمیت حل پرونده این دو کنوانسیون گفت: «پالرمو و CFT و در نهایت حل پرونده FATF قدم مکملی بود که باید پس از برجام برداشته می‌شد اما این اتفاق نیفتاد. در واقع نشان دادیم که اینجا چیزی تغییر نکرده و تنش‌زدایی در کار نیست. چراکه برجام توقعاتی به وجود آورده بود. اینطور نشان می‌داد که تحولاتی در جریان است و قرار است که تنش‌زدایی‌هایی با غرب صورت بگیرد و سیاست‌های پیشین و مسائلی که اصطکاک ایجاد می‌کرد، تعدیل شود اما تندروهای داخلی نشان دادند هیچ چیز عوض نشده و همان مسیر جریان دارد.»

زیباکلام درباره این که آیا ایران نمی‌توانست خود دست به مدیریت این شرایط و حل پرونده‌ها بزند؟ گفت: «من معتقدم اگر ۷ اکتبر و تمام تحولات بنیادین پس از آن رخ نداده بود و هندسه خاورمیانه تغییر نمی‌کرد، همچنان شاهد پیوستن ایران به این دو کنوانسیون نبودیم. اگر عراق و گروه‌های عراقی در برخی روابط با ایران تجدیدنظر نمی‌کردند، اگر دولت لبنان همان مسیر پیشین را داشت یا در سوریه همچنان آقای اسد حکومت می‌کرد، احتمال پیوستن به این کنوانسیون‌ها همچنان منتفی بود اما در حال حاضر به این نقطه رسیدیم چون پیوستن یا نپیوستن دیگر خیلی تفاوت نمی‌کند. بسیاری مسائل تغییر کرد.

اگر سیاست تنش‌زدایی پس از برجام با قدرت ادامه پیدا می‌کرد امروز خیلی مسائل می‌توانست تغییر کند. برجام به تنهایی قرار نبود کار کند بلکه قدم‌هایی مکمل داشت که باید به آن‌ها توجه می‌کردیم. اما حقیقت این است که ما سیاست تنش‌زدایی را در پیش نگرفتیم و برعکس، خیلی خوب نشان دادیم که چیزی عوض نشده است.»