سازمان حفاظت محیط زیست: دریای خزر به مرز هشدار رسید
معاون دریایی و تالابهای سازمان حفاظت محیط زیست گفت: تنها در پنج سال گذشته، حدود یک متر از تراز آب دریای کاسپین کاهش یافته است.
احمدرضا لاهیجانزاده در پنل تخصصی زیستمحیطی اجلاسیه استانداران استانهای ساحلی دریای خزر، با بیان اینکه حضور نمایندگان پنج کشور نشاندهنده اهمیت مشترک این دریا در امنیت، اقتصاد و فرهنگ منطقه است، اظهار کرد: دریای خزر بزرگترین دریاچه جهان و میراث مشترک پنج کشور ساحلی است، منبع حیات میلیونها نفر و یکی از غنیترین اکوسیستمهای آبی با بیش از 2800 گونه گیاهی و جانوری می باشد.
به گزارش نورنیوز؛ وی با هشدار نسبت به کاهش مستمر سطح آب خزر طی دهه گذشته، افزود: تنها در پنج سال گذشته، حدود یک متر از تراز آب خزر کاهش یافته است که تبعات آن شامل خشکشدن تالابها، نابودی زیستگاهها، کاهش ذخایر آبزی، ایجاد گرد و غبار ساحلی، محدود شدن فعالیت بنادر و آسیب به گردشگری است.
معاون محیط زیست دریایی و تالابها سازمان حفاظت محیط زیست همچنین اضافه کرد: این تغییرات ناشی از عوامل اقلیمی و کاهش ورودی رودخانههاست و ادامه این روند در آینده میتواند پیامدهای بازگشتناپذیری به همراه داشته باشد.
لاهیجانزاده با اشاره به کاهش ذخایر ماهیان خاویاری، صید بیرویه، تخریب زیستگاههای رودخانهای و گسترش گونههای مهاجم، بیان کرد: در برابر چنین چالشهای گستردهای، تنها راه حل، همکاری واقعی و برنامهریزی مشترک میان کشورهای ساحلی است.
وی با اعلام بسته پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران برای مدیریت بحران زیستمحیطی خزر، اجرای چند محور کلیدی را ضروری دانست و افزود: ایجاد کارگروه علمی مشترک برای پایش آب دریا و پیشبینیهای 25 ساله، اجرای برنامه اقدام منطقهای نجات خزر، مدیریت یکپارچه و عادلانه منابع آب ورودی به دریا، حفاظت از ذخایر آبزی، اجرای پروتکل مسکو برای کنترل آلودگیها و تشکیل صندوق مشترک کشورهای ساحلی برای مدیریت مالی پروژههای زیستمحیطی شامل موارد پیشنهادی ایران است.
معاون محیط زیست دریایی و تالابها سازمان حفاظت محیط زیست بر اهمیت توسعه گردشگری پایدار و تنوعبخشی درآمدهای جوامع ساحلی تأکید کرد و گفت: دریای خزر بخشی از هویت فرهنگی و طبیعی منطقه است و تصمیمات امروز ما مسیر آینده نسلها را رقم میزند.
لاهیحانزاده همچنین اضافه کرد: این اجلاسیه آغاز فصل جدیدی از همکاریهای سازنده میان کشورهای حاشیه دریای خزر برای حفظ منابع زیستمحیطی و توسعه پایدار منطقه باشد و تاریخ در برابر تقصیر یا تدبیر ما قضاوت خواهد کرد.