روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: ترور ژنرال اکرام الله سریع، از عناصر مؤثر دوران جمهوریت افغانستان که بعد از سلطه طالبان بر این کشور به ایران پناهنده شد و در تهران زندگی میکرد، از دو جهت قابل تأمل است.
اول اینکه تروریستهای مزدور بیگانگان، تهران را هم ناامن کردهاند و دوم اینکه حتی پناهندگان نیز در ایران امنیت ندارند.
گروههای مخالف طالبان در افغانستان، ترور ژنرال سریع را به حکومت خودخوانده طالبان نسبت دادهاند. نکته قابل توجه اینکه سه ماه قبل نیز در مشهد یکی از پناهندگان افغانستانی ترور شد. وی از یاران اسماعیل خان والی سابق هرات بود. خود اسماعیل خان نیز اکنون در مشهد زندگی میکند و از اهداف اصلی توطئه طالبان است.
سرتیپ اکرام الله سریع، در دوران جمهوریت، فرمانده پلیس ایالت بغلان و سپس فرمانده پلیس ایالت تخار بود. وی از مخالفان سلطه طالبان بر افغانستان بود و جبهه مقاومت این کشور، او را از افراد مؤثر در پیشبرد اهداف ضدطالبان میدانست. ژنرال سریع، روز سوم دیماه جاری هنگام خروج از دفتر کار خود در یکی از خیابانهای تهران در حالی که چند نفر او را همراهی میکردند هدف تیراندازی افراد ناشناس قرار گرفت و بعد از انتقال به بیمارستان در اثر جراحات وارده درگذشت. یکی از همراهان او نیز کشته و فرد دیگری مجروح شد.
هرچند تاکنون هیچ گروهی مسئولیت این ترور را برعهده نگرفته ولی طالبان نیز اتهامات وارده را رد نکرده است. آنچه از ترورهای تهران و مشهد که قربانیان آنها مخالفین طالبان هستند باید آموخته شود اینست که دستگاههای اطلاعاتی و امنیتی ایران اکنون با توطئه پیچیدهای مواجه هستند که هرطور شده باید آن را کشف و بر آن غلبه کنند.
برای کشور ایران بهیچوجه قابل تحمل نیست که یک گروه مدعی رابطه حسنه با دولت این کشور برای سرکوب کردن مخالفین خود به ترور متوسل شود. دولت جمهوری اسلامی ایران باید به این اقدامات تروریستی واکنش قاطع نشان دهد و دقیقترین اقدام اینست که نفوذ حکومت خودخوانده طالبان در ایران را قطع نماید.
پنهان کردن اخبار ترورهائی که عوامل طالبان در حرم رضوی، شاهچراغ، مراسم سالگرد شهید سلیمانی، خیانتهای عظیم در جنگ تحمیلی ۱۲روزه و همراهی نفوذیهای اتباع با رژیم صهیونیستی و موارد دیگر انجام دادند از اشتباهات بود. حالا هم تلاش میشود ترورهای مشهد و تهران مکتوم بمانند تا مبادا کوچکترین خدشهای به اعتبار گروه تروریستی طالبان وارد شود!
کوتاه آمدن در برابر حامیان داخلی طالبان به ویژه در اخراج اتباع غیرمجاز و بدتر از آن باز کردن مجدد مرزها برای بازگشت آنان، از خطرناکترین اشتباهات است. متأسفانه معاون سفیر ایران در کابل نیز همزمان با ترور ژنرال سریع به نماینده طالبان در هرات وعده تسهیلات بیشتر داده است. قانون انحرافی تأسیس سازمان ملی مهاجرت نیز مکمل این اشتباه است. ایران باید این اشتباهات را سریعاً جبران کند و نفوذ حامیان داخلی طالبان را قطع نماید. فقط با این دو اقدام است که میتوان مانع ادامه توطئه طالبان در ایران شد.