به گزارش اخبار جدید به نقل از خبرآنلاین به نقل از آسوشیتدپرس، میشل باشله، رئیسجمهور سابق شیلی — یکی از دو زن و یکی از سه نامزد اهل آمریکای لاتین — اولین کسی خواهد بود که روز سهشنبه در یک جلسه سه ساعته پرسش و پاسخ، با سفرای ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل روبرو میشود. پس از باشله، رافائل ماریانو گروسی، رئیس هستهای سازمان ملل از آرژانتین، حضور خواهد یافت.
روز چهارشنبه، ربکا گرینسپن، رئیس بخش تجارت سازمان ملل (آنکتاد)، در صحن مجمع عمومی حضور مییابد و در نهایت، مکی سال، رئیسجمهور سابق سنگال، به ایراد سخنان خود خواهد پرداخت.
در سال ۲۰۱۶، یک رقابت داغ با حضور ۱۳ نامزد جریان داشت. چه چیزی تغییر کرده است؟ در وهله اول، دنیای به شدت دوقطبی و درگیر جنگ سال ۲۰۲۶ تفاوت فاحشی با فضای آرامتر جهانی در سال ۲۰۱۶ دارد؛ یعنی سالی که دونالد ترامپ برای اولین بار به عنوان رئیسجمهور انتخاب شد.
کاهش اعتبار سازمان ملل
به این موارد، کاهش جایگاه و اعتبار سازمان ملل را نیز اضافه کنید. یک دهه پیش، این سازمان جهانی غرق در موفقیتهای خود در دستیابی به توافق اقلیمی پاریس برای مهار گرمایش زمین و توافق رهبران جهان بر سر ۱۷ هدف توسعه برای ارتقای رشد اقتصادی و حفظ محیط زیست بود.
امروزه، شکافها میان قدرتهای جهانی به قدری عمیق است که سازمان ملل در ایفای نقش اصلی خود در تضمین صلح و امنیت جهانی ناتوان مانده است. شورای امنیت که زمانی قدرتمند بود، اکنون در توقف جنگها در اوکراین، غزه و ایران و سایر درگیریها فلج شده است و سازمان ملل عملاً در حاشیه بحرانهای بزرگ جهانی قرار دارد.
ریچارد گووان، ناظر سازمان ملل و مدیر برنامههای «گروه بینالمللی بحران»، معتقد است که صحنه ژئوپلیتیک فعلی بر رقابت برای جانشینی گوترش (که دوره او در ۳۱ دسامبر به پایان میرسد) تأثیر گذاشته است. او میگوید ۱۰ سال پیش بسیاری از نامزدها با علم به اینکه شانس کمی برای پیروزی دارند وارد میدان شدند تا فقط اعتبار خود را افزایش دهند.
گووان میگوید: «در آن زمان شکست خوردن هزینه واقعی نداشت. اما این بار، نامزدهای احتمالی و دولتهای حامی آنها بسیار محتاطتر عمل میکنند. این احساس وجود دارد که اگر نامزدی اشتباهی مرتکب شود و واشینگتن یا پکن را برنجاند، میتواند منجر به آسیبهای دیپلماتیک واقعی شود.»
نحوه انتخاب در سال ۲۰۱۶ و قوانین حاکم
در سال ۲۰۱۶ فشار شدیدی برای انتخاب اولین زن برای رهبری سازمان ملل وجود داشت و ۷ نفر از ۱۳ نامزد زن بودند. اما در نهایت توافق شد که گوترش بهترین عملکرد را در «گفتگوی تعاملی» با اعضای مجمع عمومی داشته است.
منشور ملل متحد درباره انتخاب دبیرکل جزئیات کمی ارائه داده، جز اینکه مجمع عمومی باید بر اساس توصیه شورای امنیت این کار را انجام دهد. این موضوع به پنج عضو دائم (ایالات متحده، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه) نقش اصلی تصمیمگیری و حق وتو را میدهد. طبق سنت، این پست به صورت منطقهای چرخشی است؛ اکنون نوبت آمریکای لاتین است، هرچند اروپای شرقی مدعی است که هرگز دبیرکل نداشته است.
جزئیات نامزدی چهار کاندیدای فعلی
در جلسات این هفته، احتمالاً از نامزدها درباره چشماندازشان برای این پست، نقاط بحرانی جهان و آینده سازمان ملل سوال خواهد شد.
میشل باشله (۷۴ ساله): کمیسر عالی سابق حقوق بشر سازمان ملل. او ابتدا توسط شیلی، برزیل و مکزیک نامزد شد، اما پس از روی کار آمدن خوزه آنتونیو کاست (رهبر راستگرای افراطی شیلی) در ماه مارس، دولت او حمایت خود را از باشله چپگرا پس گرفت. او همچنان به دلیل حمایت برزیل و مکزیک نامزد باقی مانده است.
رافائل گروسی (۶۵ ساله): دیپلمات سابق آرژانتینی و مدیرکل فعلی آژانس بینالمللی انرژی اتمی که توسط کشورش نامزد شده است.
ربکا گرینسپن (۷۰ ساله): معاون سابق رئیسجمهور کاستاریکا و دبیرکل فعلی آنکتاد که توسط کشورش نامزد شده است.
مکی سال (۶۴ ساله): توسط بوروندی نامزد شده، اما کشور خودش (سنگال) و اتحادیه آفریقا هنوز از او حمایت رسمی نکردهاند.
چالشهای سیاسی و مخالفت آمریکا با باشله
با وجود اینکه تنها دو نامزد زن وجود دارد، فشارها برای انتخاب یک زن همچنان ادامه دارد. بریتانیا و فرانسه نیز اعلام کردهاند که مایلند یک زن را در راس کار ببینند. با این حال، باشله با مخالفت جدی ایالات متحده روبروست.
در نامهای به تاریخ ۲۵ مارس خطاب به مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، ۲۸ عضو جمهوریخواه کنگره از آمریکا خواستند که باشله را وتو کند و او را «یک متعصب طرفدار سقط جنین» نامیدند که به دنبال تحمیل برنامههای افراطی است.
مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل، در پاسخ به سوالی درباره صلاحیت باشله گفت که نمیتواند موضع رسمی آمریکا را اعلام کند اما افزود: «من با نگرانیهای شما همسو هستم.»
گووان معتقد است با بازگشت ترامپ به کاخ سفید، احتمال انتخاب یک زن تغییر کرده است: «پیش از این، تصور میشد این بار نوبت یک زن است، اما اکنون بسیاری از دیپلماتها حدس میزنند که واشینگتن بر انتخاب یک مرد پافشاری خواهد کرد.»
315