عراقچی: هیچگونه راه‌حل نظامی برای هر موضوع مربوط به ایران وجود ندارد

نشست وزرای امور خارجه اعضای گروه بریکس صبح امروز پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت ماه در دهلی نو آغاز به کار کرد.

سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان به عنوان نمانیده جمهوری اسلامی ایران در این نشست حاضر شده است.

عراقچی در این نشست تاکید کرد: ایران از کشور‌های عضو بریکس و همه اعضای مسئول جامعه بین‌المللی می‌خواهد که نقض حقوق بین‌الملل از سوی ایالات متحده و اسرائیل، از جمله تجاوز غیرقانونی آنان علیه ایران را به‌صراحت محکوم کنند؛ از سیاسی‌سازی نهاد‌های بین‌المللی جلوگیری به عمل آورند؛ و اقدامات عملی برای متوقف ساختن جنگ‌افروزی و پایان دادن به مصونیت ناقضان منشور سازمان ملل متحد اتخاذ کنند.

متن سخنرانی عراقچی به شرح زیر است:

جناب آقای دکتر سوبرانیام جایشانکار، وزیر محترم امور خارجه هند.

وزرای محترم امور خارجه کشور‌های عضو بریکس.

نمایندگان عالی‌رتبه، همکاران ارجمند.

همان‌گونه که همگی شاهد بوده‌اید، کشور من طی کمتر از یک سال، دو بار هدف تجاوزی وحشیانه و غیرقانونی از سوی ایالات متحده و اسرائیل قرار گرفته است. حملات علیه مردم ما با ادعا‌های دروغینی توجیه شده که با ارزیابی‌های آگاهانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حتی با برآورد‌های نهاد‌های اطلاعاتی خود آمریکا در تضاد است. حقیقت آن است که ایران، همانند بسیاری از کشور‌های مستقل، قربانی توسعه‌طلبی غیرقانونی و جنگ‌افروزی شده است. اینها پدیده‌هایی زشت هستند که هیچ جایگاهی در جهان امروز ندارند.

کسانی که به‌دنبال ماجراجویی‌های بی‌پروا هستند، شاید تصور کنند که این اقدامات در راستای منافع ژئوپلیتیکی آنان است؛ اما همان‌گونه که امروز ملت‌ها و دولت‌ها در سراسر جهان دریافته‌اند، بی‌ثباتی منطقه‌ای یک وضعیت باخت ـ باخت برای همه طرف‌ها، از جمله برای خود متجاوزان، به شمار می‌رود. در برابر این خشونت هولناک، مردم ایران با استواری و سربلندی از خود دفاع کرده‌اند. آیا ما از آرمان استقلال خود عقب‌نشینی کردیم؟ آیا در برابر اراده و هوس قدرت‌های سلطه‌گر تسلیم شدیم؟ پاسخ روشن است: هرگز چنین نکرده‌ایم و هرگز نخواهیم کرد.

من از سرزمینی کهن می‌آیم؛ سرزمینی که رهبرانش با شجاعت در کنار مردم خود برای تحقق عدالت، استقلال، و دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی ایستاده‌اند و جان خود را در راه آرمان‌های تاریخی و ملی فدا کرده‌اند. من از جانب ایرانی سخن می‌گویم که نیرو‌های مسلح، کادر درمان، معلمان و نیرو‌های انتظامی آن، حتی یک‌بار نیز امنیت شخصی خود را بر نجات جان مردمی که موظف به حفاظت از آنان بودند ترجیح ندادند و با افتخار در خط مقدم انسانیت خدمت کردند.

من از جانب مردمی سخن می‌گویم که زیر بمباران‌های هولناک، ایستادگی را برگزیدند؛ از مادران میناب که زیر بار اندوه از دست دادن فرزندانشان خم نشدند؛ از جوانانی که اجازه نمی‌دهند غبار جنگ آینده روشن آنان را محو کند؛ و از ملتی که با وجود همه فشارها، همچنان به جهانی آزاد، باثبات و عادلانه ایمان دارد.

اکنون باید برای همگان روشن شده باشد که ایران شکست‌ناپذیر است و هر زمان تحت فشار قرار گیرد، نیرومندتر و متحدتر از پیش ظاهر می‌شود. همان‌گونه که آماده‌ایم با تمام توان برای دفاع از آزادی و سرزمین خود بجنگیم، به همان اندازه نیز آماده پیگیری و پاسداری از دیپلماسی هستیم.

همان‌طور که بار‌ها تأکید کرده‌ام، هیچ‌گونه راه‌حل نظامی برای هر موضوعی که به ایران مربوط باشد وجود ندارد. ما ایرانیان هرگز در برابر هیچ فشار یا تهدیدی سر خم نمی‌کنیم، اما به زبان احترام پاسخ متقابل می‌دهیم. هرچند نیرو‌های مسلح قدرتمند ما آماده‌اند پاسخی کوبنده و ویرانگر به متجاوزان خارجی بدهند، اما مردم ما صلح‌طلب هستند و خواهان جنگ نیستند. در این وضعیت شرم‌آور، ما متجاوز نیستیم؛ بلکه طرفی هستیم که مورد ظلم و تجاوز قرار گرفته است.

جناب رئیس، همکاران ارجمند.

در طول یک سال گذشته، این افتخار را داشته‌ام که در دو نشست بریکس شرکت کنم تا باور دولت ایران را بیان کنم، باور به اینکه این سازوکار، نماد ظهور نظمی نوین در جهان است؛ نظمی که در آن جنوب جهانی یکی از معماران اصلی آینده جهان به شمار می‌رود. آنچه زمانی آرمانی بلندپروازانه بود، امروز به واقعیت تبدیل شده است؛ اما این واقعیت، واقعیتی شکننده است. قدرت‌های امپریالیستیِ رو به افول می‌خواهند زمان را به عقب بازگردانند و در مسیر سقوط خود، با استیصال واکنش‌های تهاجمی نشان می‌دهند.

این مسئله برای مجموعه کشور‌های بریکس‌پلاس اهمیت اساسی دارد، زیرا نبردی که ایران در آن ایستادگی کرده، دفاع از همه اعضاء و دفاع از جهانی جدید است که در حال ساختن آن هستیم. سربازان شجاع ما جان خود را برای مقابله با هژمونی غرب و مصونیتی که آمریکا تصور می‌کند از آن برخوردار است، فدا کرده‌اند. اگرچه ایران از حمایت و همبستگی کشور‌های بریکس سپاسگزار است، اما ضرورت دارد که همگی تلاش‌های خود را برای پایان دادن به این احساس برتری و مصونیت از سوی آمریکا افزایش دهیم؛ احساسی که هیچ جایگاهی در جهان امروز ندارد.

برای تقریباً همه حاضران در این نشست، مقاومت در برابر زورگویی آمریکا نبردی ناآشنا نیست. بسیاری از ما با شکل‌های متفاوتی از همین فشار و اجبار نفرت‌انگیز روبه‌رو هستیم. اکنون زمان آن فرا رسیده است که با همکاری یکدیگر روشن کنیم این‌گونه رفتار‌ها باید به زباله‌دان تاریخ سپرده شوند. امروز ملت‌های ما بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر نزدیک شده‌اند و نمی‌توانیم تهدید مشترک و خطرناکی را که همگی با آن روبه‌رو هستیم نادیده بگیریم.

تاریخ نشان داده است که امپراتوری‌های رو به افول برای جلوگیری از سرنوشت اجتناب‌ناپذیر خود، از هیچ اقدامی فروگذار نمی‌کنند. حیوان زخمی در مسیر سقوط، با ناامیدی چنگ می‌زند و غرش می‌کند. کنار گذاشتن همه ظواهر و نقاب‌ها را می‌توان در فجایعی دید که غرب یا آشکارا دنبال کرده یا بی‌شرمانه از آنها در جنوب جهانی حمایت مالی و سیاسی کرده است؛ چه در آسیا، چه در آفریقا و چه در آمریکای لاتین. آنچه زمانی غیرقابل تصور و عمیقاً شرم‌آور تلقی می‌شد، امروز یا نادیده گرفته می‌شود یا آشکارا در پایتخت‌های غربی مورد پذیرش قرار می‌گیرد: یعنی نسل‌کشی‌های هولناک، نقض تکان‌دهنده حاکمیت کشورها، و دزدی دریایی آشکار در آب‌های آزاد.

این جنایات، و سکوت غرب در برابر آنها، تنها زمانی ممکن می‌شود که نوعی احساس مصونیت و بی‌کیفر‌مانی وجود داشته باشد. این احساس کاذب برتری و مصونیت باید به دست همه ما در هم شکسته شود.

از این رو، ایران از کشور‌های عضو بریکس و همه اعضای مسئول جامعه بین‌المللی می‌خواهد که نقض حقوق بین‌الملل از سوی ایالات متحده و اسرائیل، از جمله تجاوز غیرقانونی آنان علیه ایران را به‌صراحت محکوم کنند؛ از سیاسی‌سازی نهاد‌های بین‌المللی جلوگیری به عمل آورند؛ و اقدامات عملی برای متوقف ساختن جنگ‌افروزی و پایان دادن به مصونیت ناقضان منشور سازمان ملل متحد اتخاذ کنند.

ما بر این باوریم که بریکس می‌تواند ـ و باید ـ به یکی از ستون‌های اصلی در شکل‌دهی به نظم جهانی تبدیل شود، نظمی که عادلانه‌تر، متوازن‌تر و انسانی‌تر باشد؛ نظمی که در آن، قدرت هرگز جایگزین حق نشود. ملت‌هایی که برای عزت و استقلال خود ایستادگی می‌کنند، ممکن است سختی‌های فراوانی را تحمل کنند، اما هرگز شکست نخواهند خورد.

جناب رئیس، از توجه شما سپاسگزارم.