آینده ایرانِ پس از توافق/ باندهای افراطی کنار گذاشته می‌شوند؟

روزنامه جمهوری اسلامی در مقاله ای به گروه های افراطی و آینده آن ها در ایران پس از توافق پرداخته است. در بخشی از این مقاله آمده است: «مفاسد وجود چنین باندهائی در سال‌های اخیر بقدری زیاد شد که بعضی از آنها به خود اجازه دادند دولت در سایه تشکیل بدهند و با سوء‌استفاده از موقعیتی که در اثر بی‌عملی دولت‌ها به دست آوردند آنچنان در امور کشور دخالت کنند که از خود دولت‌های وقت هم نقش بیشتری برعهده بگیرند و حتی در مواردی بازیگران اصلی باشند.

چنین فضائی جا را برای احزاب سالم تنگ می‌کند و اگر جمعیت‌هائی بخواهند در چارچوب قانون و رعایت اخلاق فعالیت کنند عملاً امکان ادامه حیات نخواهند داشت.

در ایران جدید که در فضای بعد از جنگ تحمیلی سوم پایه‌ریزی شده، تلاش‌ها باید بر این متمرکز باشند که به افراطیون، قانون‌گریزان، خودسران، خودمطلق ‌پنداران و باندهای ناسالم قدرت مجال میدان‌دار شدن داده نشود.

همه باید به قانون اساسی برگردند و به مقررات قانونی و ضوابط اخلاقی در تعاملات سیاسی و اجتماعی پای‌بندی نشان بدهند.

تحلیلی که ناظران سیاسی بین‌المللی از ایران جدید دارند و آن را در رسانه‌ها به ویژه در اروپا و آمریکا ارائه می‌دهند، یکی از پیامدهای جنگ آمریکائی صهیونیستی علیه ایران را قدرت گرفتن جریان افراطی و گرایش نظام جمهوری اسلامی به رادیکال شدن می‌دانند. شاید چنین برداشتی برای ناظرانی که از بیرون به ایران نگاه می‌کنند تا حدودی طبیعی باشد ولی ما که در داخل ایران هستیم و جزئیات تحرکات افراد و جریان‌ها را زیر نظر داریم، برداشتمان از آینده ایران جدید با آنچه این ناظران می‌گویند متفاوت است.

مردم ایران که از اولین روزهای جنگ تحمیلی سوم به شکل اعجاب‌آوری وارد صحنه حمایت از نیروهای مسلح و مخالفت با تهاجم بیگانگان شدند، این حماسه را برای دفاع از ایران و اصل نظام فارغ از چگونگی نگاه جناح‌های سیاسی به مسائل و عملکرد آنها آفریدند.

نمی‌توان این واقعیت را نادیده گرفت که عموم مردم ایران کارنامه جناح‌های سیاسی را قبول ندارند و از افراط و تفریط‌هائی که در دهه‌های گذشته صورت گرفته ناراضی هستند.مردم از مفاسد باندها از جهات مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی اطلاع دارند و مصمم هستند بعد از پایان دادن به غائله جنگ تحمیلی با این باندها نیز برخورد کنند.

صلاح کشور نیز در اینست که باندهای سیاسی از چرخه حکمرانی خارج شوند. این کار را مسئولان باید انجام دهند ولی اگر مسئولان در انجام این وظیفه کوتاهی کنند خود مردم وارد عمل خواهند شد. هاضمه جامعه ایرانی با تغذیه سالمی که از اسلام و سیره‌ عادلانه و مردم‌دارانه بنیانگذار جمهوری اسلامی کرده دیگر بهیچوجه تحمل مفاسد باندهای سیاسی را ندارد. باندهای سیاسی که این روزها برخلاف مسیر انتخاب شده توسط مسئولان نظام تلاش می‌کنند اهداف قدرت‌طلبانه خود را محقق کنند،

باید این واقعیت را درک نمایند که جامعه جدید ایران پذیرای آنها نیست و چاره‌ای غیر از تسلیم شدن در برابر خواست و ارائه مردم که مشی اعتدالی را برگزیده‌اند، ندارند. دولتمردان نیز با پذیرش اصالت مردم باید تلاش‌های خود را بر دو محور متمرکز کنند، بی‌اعتنائی به باج‌خواهی‌های باندهای سیاسی و هموار کردن راه برای فعال شدن جریان‌های فکری و سیاسی سالم. همه باید بپذیرند که در ایران جدید جائی برای باندهای سیاسی افراطی وجود نخواهد داشت.»