کیهان نوشت: طبق اصول ۷۷ و ۱۲۵ قانون اساسی، هرگونه عهدنامه و موافقتنامه بینالمللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد. با وجود این صراحت قانونی، متأسفانه همانند خسارت محض برجام، باز هم تمایل به دور زدن خانه ملت و کتمان جزئیات دیده میشود. رهبر شهید انقلاب در ماجرای برجام، برخلاف میل دولت وقت، بر ضرورت بررسی متن در مجلس تأکید کردند؛ چرا که عبور از فیلتر نمایندگان مردم، شرط مشروعیت هر تعهدی است.
ملت غیور و سرافراز ایران که در طول بیش از ۱۰۸ شب نبرد قهرمانانه، با ایثار و ایستادگی بینظیر خود در خیابانها میدانداری کردند، ولینعمتان اصلی این انقلاب هستند. روا نیست ملتی که در تلاطم سختترین روزها، سینه خود را در برابر هجمه همهجانبه دشمن سپر کردند، امروز در غبار بیخبری و پنهانکاری ناموجه مسئولان دیپلماسی باقی بمانند. آگاهی از کلیات و جزئیات تفاهمنامهای که با خون دل و مقاومت بیبدیل این ملت به دست آمده، کمترین حق قانونی و شرعی مردم است؛ چرا که تجربه نشان داده هر جا دستاوردهای میدان از صاحبان اصلی آن پنهان شد، بستر برای دبهکردن دشمن و خسارت محتوم فراهم گردید.
شاید برخی با بازیهای کلامی مدعی شوند «یادداشت تفاهم» تعهدآور نیست، اما اولاً متن اخیر واجد تعهدات سنگین است و ثانیاً طبق نظر تفسیری شورای نگهبان (آبان ۱۳۶۲) به امضای آیتالله لطفالله صافی گلپایگانی (دبیر شورا) «یادداشت تفاهم چنانچه ایجاد تعهد نماید، مثل قرارداد است و بایستی ضوابط مذکور در قانون اساسی نسبت به آن رعایت شود».بنابراین، متن تفاهم باید پیش از امضا، کالبدشکافی و راستیآزمایی شود. دریغ کردن متن از نمایندگان مایه تأسف است؛ آن هم در شرایطی که دونالد ترامپ صراحتاً میگوید توافق را برای تصویب به کنگره میفرستد! در این میان، رئیسمجلس نیز صرفاً سخنگوی قوه مقننه است و به ویژه اکنون که خود به عنوان رئیس هیئت در تیم مذاکرهکننده حضور داشته، به طریق اولی نمیتواند به جای کل نمایندگان تصمیم بگیرد. روا نیست دستاوردهای میدان با خوشخیالی تباه شود؛ مجلس باید مانع از اجرای پنهانی سندی شود که نمایندگان ملت حتی از محتوای آن بیخبرند و بابت دلسوزیشان مورد طعنه قرار میگیرند.