موسیقی باعث تحریک گسترده مغز میشود که به ترمیم سیستمهای عصبی کمک میکند. افزودن موسیقی به درمان توانبخشی، تنظیم و بهبود عملکردهای حرکتی در بیماران پارکینسون و سکته مغزی را تسریع میکند، به بازیابی اختلالات گفتاری و آسیبهای شناختی پس از سکته کمک میکند و اختلالات رفتاری بیماران مبتلا به زوال عقل را کاهش میدهد.
موسیقی توانایی تمرکز را افزایش میدهد و سردرگمی ذهنی را کاهش میدهد. اثرات موسیقی همچنین به صورت تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز قابل مشاهده است.
این اثرات بر اساس مواردی مانند کاهش استرس فیزیولوژیک و افسردگی و همچنین تحریک سیستم دوپامینرژیک مزولیمبیک است.
