روزنامه فرهیختگان نوشت: دو روز است یک نماینده‌ مجلس به شکلی که در رسانه‌ها به خوبی دیده شود و لایک بگیرد، پیگیر علت تعویق اجرای مصوبه‌ حجاب و عفاف شده.

به خاستگاه سیاسی این فرد برگردیم. او در انتخاباتی نماینده‌ مجلس شده که یکی از کمترین مشارکت‌های تاریخ انتخابات در جمهوری اسلامی ایران را داشته است. یک هسته‌ وفادار و همیشگی که محترمند؛ اما همه‌ مردم نیستند، آمده و به تیپ‌هایی مثل او رأی داده و باقی هم با صندوق قهر کرده‌اند.

او چگونه در قدرت می‌ماند و می‌تواند هر روز برای صندلی‌های سبز بهارستان سخنرانی کند؟ وقتی دو اتفاق بیفتد؛ اولاً مشارکت همچنان پایین بماند و امید سیاسی خلق نشود، ثانیاً دغدغه‌های هسته‌ سخت و بدنه‌ وفادار را در همین حد نگه دارد تا مطالبه‌ دیگری نکنند. با نیامدن آن‌ها و آمدن این‌ها، این چرخه ادامه پیدا می‌کند. مثلاً اگر در شهری مثل تهران مشارکت حتی به حدود ۴۰ درصد یا کمتر از آن هم برسد این فرد دیگر نمی‌تواند رنگ سبز بهارستان را به چشم ببیند، پس باید وضعیت کنونی فریز شود تا این تیپ‌ها بتوانند در قدرت باقی بمانند.