اکتای براهنی، کارگردان فیلم تحسین‌شده «پیر پسر»، در گفت‌وگو با علی ورامینی، دبیر گروه فرهنگ روزنامه هم‌میهن، درباره‌ی این فیلم و سینمای روشنفکری می‌گوید:
🔹این خانه مثل یک خانه مجردی و خانه خلافکاران است در فیلم نیز هیچ‌یک از شخصیت‌ها این فرد را «پدر» یا «بابا» خطاب نمی‌کنند، او را «غلام» می‌نامند. در فیلم تأکید شده که او نه‌تنها پدر نیست، بلکه حتی تلاشی برای ایفای این نقش هم ندارد. او حتی خودش را هنوز «پیرپسر» می‌داند. من با پدرم رابطه گرمی داشتم. این فیلم ابدا بازتاب رابطه من با پدرم نیست. آنچه من دیده‌ام از پدری این نیست./بخش دوم-
